Jesteś tutaj: Strona główna / Otoczenie domu, ogród / Taras ziemny z utwardzonym podłożem

Taras ziemny z utwardzonym podłożem

W poprzednim artykule poświęconym tarasom osadzonym bezpośrednio na gruncie, przedstawiłem ogólnie problematykę związaną z tarasami, wyborem miejsca na taras, a także wymieniłem podstawowe rodzaje tarasów ziemnych.

Dziś omówię pierwszy z wymienionych typów tarasów - taras ziemny z utwardzonym podłożem. Taras taki może być wyłożony żwirem, kostką betonową lub kamienną, czy też płytami kamiennymi.

Jest to najtańszy i najprostszy do wykonania typ tarasu, co wcale nie oznacza że taki taras będzie najmniej praktyczny czy trwały. Jeżeli zostanie wykonany prawidłowo, będzie Ci służył wiele lat. Ponadto brzeg takiego tarasu można dowolnie uformować, nadając mu np. zaokrąglone, nieregularne kształty. Taki taras świetnie wtopi się w nieregularny, naturalistyczny ogród, a granica między tarasem a ogrodem nie będzie zbyt ostro zarysowana.

1. Wyznaczenie kształtu tarasu

Budowę tarasu rozpoczynamy od zaznaczenia terenu, na jakim będzie spoczywał taras. Kształt tarasu możesz wytyczyć wbijając w ziemię kołki, a następnie mocując na nich sznurek. Następnie na wyznaczonym terenie usuwa się około 20 do 30 cm wierzchniej warstwy gleby.

2. Zabezpieczenie krawędzi

Zanim zaczniemy wypełniać wykonany wykop, warto się jeszcze zastanowić nad sposobem zabezpieczenia krawędzi tarasu, aby się nie „rozjeżdżał”. W zależności od wybranego typu obramowania, może okazać się konieczne wykopanie głębszego otworu pod obramowanie.

Brak zabezpieczenia krawędzi byłby najbardziej dotkliwy w przypadku tarasu pokrytego żwirem, który po prostu by się rozsypywał. Ale przy każdej innej nawierzchni, także trzeba wykonać obramowanie tarasu.

Taras można otoczyć krawężnikami, wykonanymi z płyt chodnikowych bądź też betonowych pustaków. Bardzo dobrze sprawdzają się tu pustaki zasypowe, których wnętrze wypełnia się ziemią. Można wówczas posadzić w nich rośliny. Krawężniki należy osadzić w piaskowej podsypce stabilizowanej cementem (tzw. suchy beton).

Innym sposobem na zabezpieczenie krawędzi tarasu jest zastosowanie betonowych lub drewnianych pali. Układa się je tak, aby nieznacznie wystawały ponad powierzchnię tarasu.

3. Izolacja przeciwwilgociowa

Przed wykonaniem tarasu, trzeba też zabezpieczyć ścianę domu, do której będzie przylegał taras. Konieczne jest tutaj położenie izolacji przeciwwilgociowej na całej powierzchni przylegania tarasu do ściany. Bardzo dobrym rozwiązaniem jest pokrycie ściany warstwą gruntującą i izolacyjną z emulsji asfaltowo-kauczukowej, na którą przykleja się płyty z polistyrenu ekstrudowanego o grubości od 2 do 5 cm. Będą one pełnić rolę ocieplenia i dylatacji.

4. Wykonujemy podbudowę

Wykop utworzony pod taras wypełnia się 10 cm warstwą piasku. Piasek trzeba mechanicznie zagęścić (maszynę do zagęszczania można wypożyczyć). Następnie umieszcza się kolejną 10 cm warstwę, zwaną podbudową. Podbudowę tworzy się z piasku zmieszanego na sucho z cementem w ilości 25 kg na 10m kw. powierzchni. Z reguły wraz z podbudową, układa się krawężniki, o których wspomniałem wcześniej.

5. Układanie nawierzchni

Po wykonaniu podbudowy i ułożeniu pustaków zabezpieczających krawędzie tarasu, można przystąpić do układania nawierzchni. Kamienne lub betonowe płyty czy też kostkę układamy ściśle, dobijając gumowym młotkiem. Szczeliny pomiędzy płytami lub kostkami wypełnia się piaskiem i zamula wodą.

No dobrze... Ale my tu sobie "gadu gadu" o kamiennych płytach i kostce, a pozostaje jeszcze pytanie: jaki rodzaj kamienia wybrać?

Otóż, najlepszy jest nienasiąkliwy i twardy granit oraz sjenit. Można stosować również piaskowiec, ale ten jest znacznie mniej odporny na ścieranie. Z czasem piaskowiec może też porastać glonami, co niestety nie dodaje mu uroku.

Bardzo ważne jest także aby nie stosować kamienia polerowanego, gdyż po opadach deszczu staje się on bardzo śliski!

Co ciekawe, na nawierzchnię takiego tarasu można też wykorzystać kostkę drewnianą, np. dębową. Kostki drewniane powinny mieć średnicę 15 cm i wysokość około 25 cm. Koniecznie muszą być zaimpregnowane. Trzeba jednak pamiętać, że w przypadku zastosowania kostki drewnianej, która ma przekrój okrągły, szczeliny pomiędzy kostkami są dosyć spore i taki taras nie nadaje się do chodzenia w butach na obcasach. Wystawnego przyjęcia zatem na takim tarasie nie urządzisz :-)

A jeżeli chcę taras na nasypie gruntowym?

Powyżej opisany sposób budowy tarasu ziemnego dotyczy tarasu położonego na równi z poziomem gruntu, ewentualnie minimalnie ponad nim. W zależności od potrzeb możliwe jest jednak również wykonanie tarasu na nasypie gruntowym. Taras taki może być otoczony skarpami ziemnymi obsadzonymi roślinami lub betonowymi bloczkami ułożonymi kaskadowo.

Warto tu zwrócić uwagę, że ziemia z ogrodu nie zawsze będzie odpowiednia do wykonania nasypu, gdyż musi on być odpowiednio stabilny i mieć właściwą przesiąkliwość. Szczególnie nieodpowiednie do wykonania nasypu są tzw. grunty spoiste, czyli gliny i iły. Taki nasyp szybko uległ by rozmyciu po intensywnych opadach deszczu. Nie jest odpowiedni także sam piasek, który jest zbyt przepuszczalny (trudno będzie zapewnić odpowiednią wilgotność podłoża na porośniętych roślinami skarpach).

Z czego zatem wykonać nasyp? Najlepszy jest piasek gliniasty, zmieszany ze żwirem i większymi kamieniami. Podłoże układa się warstwami o grubości do 20 cm i zagęszcza. Aby podłoże nasypowe nie mieszało się z gruntem rodzimym, warto oddzielić je geowłókniną.

W zależności od wysokości nasypu oraz nachylenia skarp, które go otaczają, może być konieczne dodatkowe zabezpieczenie skarp przed rozmywaniem. Szczególnie do momentu, aż urosną rośliny i trawa.

Sposób wykonania podbudowy i układania nawierzchni jest taki sam, jak opisany powyżej.

Zobacz także: