Jesteś tutaj: Strona główna / Prawo, przepisy prawne / Finansowanie kosztów zarządu we wspólnocie mieszkaniowej

Finansowanie kosztów zarządu we wspólnocie mieszkaniowej

Prezentowany tekst jest fragmentem ebooka Wspólnota mieszkaniowa w praktyce

Zgodnie z art.15 ust.1 WłLokU właściciele lokali na pokrycie kosztów zarządu uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatnych z góry do dnia 10. każdego miesiąca. Termin uiszczania zaliczek nie może być ustalony odmiennie (niż to ma miejsce w art.15 ust.1 WłLokU) przez właścicieli lokali.

Zaliczki uchwalane są na tzw. zebraniach rocznych w I kwartale każdego roku. Planuje się je na podstawie wydatków z poprzedniego roku, z uwzględnieniem ewentualnych ważnych potrzeb wspólnoty mieszkaniowej. Stąd też w art.15 ust.1 ustawy postanowiono, że na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do 10. każdego miesiąca. Wysokość tych zaliczek ustala zebranie właścicieli. Sformułowanie ustawowe zawarte w art.22 ust.3 pkt2 i 3 WłLokU może być mylące, a oznacza całość kosztów utrzymania i obsługi nieruchomości wspólnej, czyli: opłaty na remonty bieżące, okresowe i kapitalne, opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody w części dotyczącej nieruchomości wspólnej oraz opłaty za energię zbiorczą i windę, ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli lokali, wydatki na utrzymanie porządku i czystości, wynagrodzenie zarządcy.

Uchwała właścicieli lokali dotycząca rocznego planu gospodarczego musi więc zawierać szczegółowy plan rzeczowo-finansowy, w którym zostaną określone zamierzenia na najbliższy rok co do działań na rzecz nieruchomości wspólnej wraz z oszacowaniem kosztów. Suma, odpowiadająca wysokości kosztów, podzielona przez liczbę metrów kwadratowych powierzchni lokali i pomieszczeń do nich przynależnych w nieruchomości, a następnie przez 12 miesięcy, wyznaczy wysokość zaliczki na koszty zarządzania nieruchomością wspólną.

Planując przychody wspólnoty, bierzemy pod uwagę zarówno potrzeby nieruchomości, jak i możliwości finansowe właścicieli lokali. Zaliczkę staramy się skalkulować na poziomie zapewniającym sfinansowanie niezbędnego zakresu prac. Jeśli mówimy o niezbędnych pracach, rozumiemy przez to zakres gwarantujący co najmniej powstrzymywanie dalszego pogarszania się stanu technicznego domu. Mnóstwo domów cierpi wskutek zaniedbań nie tylko sprzed lat. Także obecnie trwa proces pogłębiania się ich technicznej degradacji.

Wspólnota mieszkaniowa może wyznaczyć wyższe zaliczki właścicielom lokali użytkowych. Trzeba przy tym pamiętać, że zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 20.06.1997r., II CKN 226/97 (OSNC 1998 Nr l, poz.6) - „wynikający z art.12 ust.2 w zw. z art.13 ust.1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz.U.Nr 85, poz.388 ze zm.) obowiązek właścicieli lokali ponoszenia w określonym stosunku wydatków związanych z utrzymaniem ich lokali nie oznacza konieczności określania skali tych obciążeń w jednakowej, dla wszystkich tożsamej kwotowo, wysokości zaliczki za l m2 powierzchni lokalu.

Konsekwencją powyższego jest możliwość określenia w uchwale zaliczek w zróżnicowanej wysokości wobec poszczególnych kategorii zobowiązanych.

Prezentowany tekst
jest fragmentem ebooka:
Wspólnota mieszkaniowa w praktyce
Zobacz, czego jeszcze się dowiesz
czytając tego ebooka !